عشق....

تو میدانی چه دردی میکشیدم از تبَر بودن؟

تَنت از چوب، اما بابتِ سَر، در به در بودن

گناهش چیست تُنگی، عاشقِ ماهی شود اما

تمامِ عمر، ماهی از وجودش بیخبر بودن؟

چه میکردی، اگر یک عمر گلدانی شوی اما

تمامِ فکرِ گل از باغ و باران شعلهور بودن؟

نمیدانم! نمیدانم که میدانی؟! ولی حس کن

چه حالی دارد از نادیده هم نادیدهتر بودن؟!

خیالی نیست "خورشیدی"، بتاب و حکمرانی کن

که عادت کردهام خورشید را، بالایِ سَر بودن

هوا خوبست! من خوبم! و اینجا آسمان آبیست!

نگو دیوانهام! سخت است دردِ کور و کر بودن

غزل سهرابی

روزای من......