روزای من...

بوییدمت؛تمام تنم بوی گل گرفتبا عطر واژه ها به سراغ من آمدیشعرم،ترانه ام،سخنم بوی گل گرفتاز راه دورفاتحه ای دود کردی ودر زیر خاک ها کفنم بوی گل گرفتتا آمدی، به بینمت بوی زلف توتاریخ مرده و کهنم بوی گل گرفت...

به خواب می ماند xa0 تنها، به خواب می ماند xa0 xa0 چراغ، آینه، دیوار، بی تو غمگینند xa0 تو نیستی که ببینی xa0 چگونه با دیوار xa0 به مهربانی یک دوست از تو می گویم xa0 تو نیستی که ببینی، چگونه از دیوار xa0 جواب می شنوم ... xa0 *فریدون مشیری*...

xa0 دو قدم مانده که پاییز به یغما برود xa0 این همه رنگ قشنگ از کف دنیا برود xa0 هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟ xa0 گلهها را بگذار! نالهها را بس کن! xa0 روزگار گوش ندارد که تو هی شِکوه کنی! زندگی چشم ندارد که ببیند xa0 xa0 اخم دلتنگ تو را xa0 فرصتی نیست که صرف گله و ناله شود! تابجنبیم تمام است تمام! xa0 مهر دیدی که به برهم زدن چشم گذشت یاهمین سال جدید! بازکم مانده به عید! این شتاب عمراست من و تو باورمان نیست که نیست! xa0 زندگی گاه به کام است و بس است؛ زندگی ...

بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟... xa0 برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ xa0 به بارگاه خدا می برند روح مرا... xa0 برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ xa0 میان بودن و رفتن،کدام سهم من است... xa0 برای قرعه کشیدن چقدر باید داد؟ xa0 بدان که گرگ صفت نیستم، من انسانم... xa0 ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ xa0 در این زمانه که نان آبروی انسانهاست... xa0 برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ xa0 صدای پای نبودن،سکوت قلب من است... xa0 برای صدا شنیدن چقدر باید داد؟ xa0 درون سینه اگر جای زندگی خالی است... xa0 بگو برای تپیدن چقدر...

دریغا!!!…. همیشه سبز می خشکد… همیشه ساده می بازد… همیشه لشکر اندوه… به قلب ساده می تازد… من آن سبزم که رستن را xa0 تو آخر بردی از یادم چه ساده هستی خود را به باد سادگی دادم به پاس سادگی در عشق،درون خود شکستم زود دریغا! xa0 سهم من از عشق،قفس با “حجم کوچک” بود...